Yazının ilk örnekleri, yaklaşık MÖ 3300 yıllarında Mezopotamya’da, Sümerlerin yaşadığı Uruk şehrinde ortaya çıkmıştır. Sümerler, insanlık tarihinde yazıyı sistemli bir şekilde kullanan ilk uygarlıklardan biri olarak kabul edilir.
Sümerlerin geliştirdiği yazı çivi yazısı olarak adlandırılmıştır. Bunun nedeni, yazı işaretlerinin yumuşak kil tabletlerin üzerine ucu sivri ve üçgen biçimli araçlarla bastırılarak oluşturulmasıdır. Bu işaretler çiviye benzediği için bu yazıya çivi yazısı adı verilmiştir.
Çivi yazısı ilk zamanlarda günlük ihtiyaçları karşılamak amacıyla kullanılmıştır. Sümerler özellikle tapınaklarda ve depolarda bulunan yiyecekleri, hayvanları, ürünleri ve diğer malları kayıt altına almak için yazıdan yararlanmışlardır. Böylece hangi ürünün ne kadar bulunduğunu ve kimlere verildiğini takip edebilmişlerdir.
Başlangıçta resim ve sembollere benzeyen işaretlerden oluşan Sümer yazısı, zaman içerisinde gelişerek daha karmaşık bir yazı sistemine dönüşmüştür. Sümerler yalnızca ekonomik kayıtlar tutmakla kalmamış; kanunlar, dini metinler, hikâyeler, ticari belgeler ve matematiksel hesaplar gibi birçok bilgiyi de yazıya geçirmişlerdir.
Yazının bulunması, insanlık tarihi açısından çok önemli bir gelişme olmuştur. Çünkü yazı sayesinde insanlar bilgilerini kalıcı hâle getirmiş ve gelecek nesillere aktarabilmiştir. Yazının ortaya çıkmasıyla birlikte tarih öncesi dönem sona ermiş ve tarih çağları başlamıştır.
Sümerlerin yazıyı geliştirmesi, Mezopotamya’da yaşayan diğer uygarlıkları da etkilemiştir. Daha sonraki dönemlerde Akadlar, Babiller ve Asurlar gibi uygarlıklar da çivi yazısını kullanmış ve geliştirmiştir.
Kısacası, yazının ortaya çıkmasında Sümerlerin büyük bir rolü vardır. Yaklaşık 5.300 yıl önce geliştirilen çivi yazısı, insanlığın bilgi birikimini kaydetmesini ve gelecek nesillere aktarmasını sağlayan en önemli buluşlardan biri olmuştur.